Een dag met een knal

Volgens mij hebben we hier in 1 week wel 3 weer records verbroken. Record voor de koudste dag sinds, voor de warmste dag sinds en voor de natste dag sinds.

We gingen vanmorgen vroeg op pad. We wisten dat het ging regenen maar de echte themepark diehards, dus de echte bikkels geven nergens om. We reden nog maar goed en wel op de I4 en het begon te regenen, te regenen. En daarbij nog een monster onweer. Rondom ons heen sloeg de bliksem in. Het was doodeng. Maar de dappere Kim stuurde de zwarte koets in een veilige snelheid over de I4 naar de Cracker barrel. Want er moest nog ontbeten worden. Dit keer hadden we de Holiday sample platter met een gebakken eitje, bacon, ham, sausage(van ieder maar 1 hoor) cinnamon biscuit, boterbiscuits(gewoon brood) en grits(havermoutpap) en rappapam Fried apples. Het was erg lekker maar wel veel dus de hashbrowns (bleh) heb ik laten liggen. We togen naar Busch Gardens. Het was erg lachwekkend. Het regende honden en katten, we waren er rond 10.30 en er stonden maar 3 rijtjes auto’s. We hadden preferred en daar stonden maar 3 auto’s. We waren zo door de tassen controle en eerst maar koffie drinken want het regende nu nog harder. We moesten hier wel heen want we hadden een tour geboekt. De Jungala tour. Met de ze tour kom je achter de schermen van de Orang-oetans en tijgers. Na de koffie werd het wat droger en liepen we snel naar hetJungala gedeelte.

Zie erg rustig. In het tijgergedeelte bleven we wachten totdat het tijd was voor de tour. We hebben ons vermaakt met de 2 tijger welpen. Soms kon je naar buiten en soms moest het door het raam heen . Het is niet anders. Nu hoor ik jullie straks denken welpen? Jep dit zijn de kleintjes van vorig jaar. Als je goed kijkt kun je zien dat ze nog jong zijn. En de Orang-oetans probeerden ook te schuilen voor de regen.

Een natte poes.

 

Uiteindelijk was het tijd voor de tour. En we hadden een privé tour. We waren maar met ons tweetjes. Dus alle aandacht voor ons. We gingen eerst naar de Oerang-oetans .

Het was erg interessant om te zien hoe het achter de schermen gaat. Zo krijgt elke aap 1 dag in de week vrij en verblijft alleen in een verblijf. Deze apen leven normaliter niet in groepen maar solitair. In dit park hebben ze wel 3 social groups. In deze groepen gaan de apen goed met elkaar om. Maar om het instinct te voeden verblijven ze een dag in de day care pen. Hier krijgen ze alle aandacht en doen de trainers hun leven te verrijken met speeldingen, trainingen en eten. In de day pen zat Horst. Een Oerang-oetan van 36 jaar. We maakten een training van dichtbij mee. Hier werken ze met gebaren en een whistle. Het maakte erg veel indruk op mij.

Hierboven een foto van hun nachtverblijven. Elke aap heeft een eigen “kamer” met een hangmat en speelgoed.

Hierna liepen we naar een hok waar een vrouwtje in zat die 34 jaar is. Zij kwam samen met Horst vanuit een zoo uit Nieuw Zeeland. Later bleek dat dit vrouwtje was geboren in Nederland.

Met haar gingen ze een medische training doen. Wij stonden er dichtbij en de aap had constant oog contact met ons. Wat een cutie is het.

Daarna gingen we naar het tijgergedeelte, achter de schermen. We werden begroet door een 3 tal tijgerkeepers en liepen direct naar de grootste tijger. Een zookeeper had voor hem een trainingsprogramma ontwikkelt waarbij hij een laserpunt moest aanwijzen met zijn neus. Deze tijger was erg slim want hij kende het al en ze waren nog maar net begonnen.

Prachtig en indrukwekkend om zo dichtbij te zijn en ze te horen en te ruiken. Vooral de geluiden die ze maken. Ze zijn constant aan het communiceren. 

Alleen jammer van het vele gaaswerk, maar ja het blijven wilde dieren.

Naast deze tijger zat nog een tijger en dat was het zusje. Zij was veel energieker en bij haar kon je de pure kracht zien tijdens de training.

Daarna gingen we naar binnen. 1 gang met diverse hokken. En in 2 van de hokken lagen 2 witte tijgers die net een snack hadden gekregen. Een ijslollie van vleessap. Haha ze keken niet 1 keer op naar het verse meat wat net was binnengekomen. Maar oh wat zijn ze mooi.

Maar toen kwam de kers op de taart. We mochten tijgers eten geven. We liepen naar boven naar de tijgertrail. Kim en ik mochten de 2 kleuter tijgers voeren. We kregen ieder een tijger toegewezen. Ik kreeg Bundar.

In het emmertje zaten gehaktballen. Die moest ik via een pijp in het hok gooien. Door het gat heen kon je tijger horen grommen, smakken en andere geluiden maken.

Wat gaaf, en vooral de jaloerse blikken van het publiek die meekeken. Sorry maar dat gaf ff een kick. Wat een gave tour is dit zeg. Een echte aanrader.

Is er nog meer? Mag ik nog wat pleeeeaaaasssee?

De tour was voorbij en wij verlieten gauw het park. Met dit weer moet je shoppen. Dus reden we naar de Brandon Westfield mall in Brandon. Daar hebben we ons prima vermaakt. Na het winkelen reden we terug naar Tampa voor een afspraak met een collega van Kim. We hadden afgesproken bij de Bahama Breeze aan de bay. Het was erg gezellig met heerlijk eten. Als voorafje gefrituurde ui met kokos en een heerlijk sausje. Hoofdgerecht een heerlijke burger. Het smaakte goed en het was gezellig. Dat is het belangrijkste.

Net toen we afscheid wilde nemen begon het te regenen en te onweren. Kim heeft de auto gehaald en ons opgepikt. Heleentje komt niet onder het dak vandaan als het onweert. We zetten Karlijn af bij haar auto en we reden terug naar Orlando. Het is geen moment droog geweest. Soms kon je de weg niet zien dus reed je met je knipperlichten aan.  Weer onweer onderweg en veel bliksem  en inslagen.

We zitten nu veilig thuis en het regent en onweert. Veel problemen met wegen en afvoeren overal. Ach de vooruitzichten zijn beter voor de komende dagen. Het absoluut niet koud en we lopen gewoon in korte broek. Morgen hebben we weer een diner afspraak en dit keer rijden we naar Inverness. Morgen overdag zal het wel shoppen worden….

Tot morgen