Amigo’s in Cozumel

Vandaag zouden we ons eerste haven stop maken. En dat was in Cozumel Mexico. Cozumel is een eiland die rete populair is bij de cruiseschepen. Er is daar erg veel te beleven. We zouden daar vanmorgen om 8.00 uur arriveren. Na een erg onrustige nacht op een onstuimige zee werden we bijtijds wakker. Oooh wat vind ik het geweldig om de gordijnen open te schuiven en lekker van het uitzicht te genieten.

Regelmatig lig ik in het raam en kan zo wegdromen.

Na een lekker ontbijtje zonder worstjes gingen we ons klaarmaken om van boord te gaan. We gingen namelijk Dolfijnen zwemmen doen op Cozumel. Dit hadden we zelf geboekt omdat het veel goedkoper was en we hadden genoeg tijd om  heen en terug te gaan met de taxi.

De taxirit er naar toe was al een belevenis. In een echte oude rammelbak werden we naar Chanaab national park vervoerd waar het dolfijnen centrum ligt. Een prachtige plaats met prachtige faciliteiten. Alle dolfijnen zijn geboren in het park. We waren er bijtijds dus we moesten even wachten. We zagen dat er emmers zeewier uit de zee werd gehaald. Dit om er voor te zorgen dat de mensen lekker konden zwemmen. Helaas werd het wier per net uit het water gevist inclusief wildlife. Dus Heleen en Kim op missie om die dieren er tussen uit te vissen en terug te doen in zee. Ook stond er een emmer klaar waar de geredde dieren in konden en die werden later vrij gelaten. Helaas waren er ook bezoekers met kinderen die vonden dat ze de kinderen geen normen en waarden bij hoeven te brengen als het gaat om omgang met dieren. Kleine kinderen met hun handjes en die emmer en die vissen er uithaalden en er mee gingen spelen. En pa, moe of oma en opa maar foto’s maken met hun ai foon. Dus heb de vissen gered, kinderen een biologie les geven, en ze hebben het allemaal overleefd. De kinderen dan, van de vissen weet ik niet zeker.

Om 11.00 uur was het tijd voor de dolfijnen zwem. We hadden twee dolfijnen Leah en Jupiter.

We waren erg blij dat we zelf hadden geboekt inclusief foto’s. Want de de foto’s waren erg duur. Wat dachten jullie van 36 dollar per stuk.!!! Nee dat hadden we weer mooi uitgespaard. We kregen een uitgebreid programma met een kus, nog een kus, handshake, bellyride en boogie push. Vooral de laatste was AWESOME DUDE! Een kleine impressie:

Deze foto’s zijn genomen door de fotograaf daar en ik moet zeggen een goede kwaliteit. Het was te gek!!

Na het omkleden namen we een taxi terug naar het schip wat wederom een rammelkast was en ooh je kon de wiet nog ruiken. Terug op het schip ff geluncht en toen naar de Starbucks op Cozumel. Daar was gratis WIFI maar het was een hele toer om er op te komen en het was erg langzaam. Nou ja je kunt niet alles hebben. Omdat Cozumel zo populair is wordt steeds meer uitgebreid. Zo hebben ze een shoppingmall gebouwd met winkels waar je echte Mexicaanse spullen kunt kopen en diamanten en sierraden waar Cozumel bekend om staat.

Cozumel is een prachtig eiland,  doet niet toeristisch aan en er is een hoop groen en natuur. Aardige mensen ook trouwens. Een impressie genomen van het schip.

We vertrokken mooi op tijd richting Grand Cayman. Adios Amigo’s.

De kapitein blies de scheepshoorn. Waar de andere cruiseschepen  dezelfde hoorn hebben heeft Disney 6 verschillende deuntjes. En dat maakt Disney zo anders. Een oude kerel die naast mij stond die jankte bijna van emotie….

Daar gingen we

En het duurde niet lang of we waren getuige van een prachtige zonsondergang.

 

Na een zelf getapt ijsje even lekker relaxen op de kamer en daarna door naar de avondshow van Buckets and Boards. Geweldig duo en erg veel gelachen. Zoek ze eens op You Tube.

Het eten deden we in de Enchanted Garden. Een prachtig restaurant dat veranderd naarmate de avond vordert. De tuin komt tot leven zeg maar. Het eten was voortreffelijk.

Voor gerecht waren gevulde komkommerrolletjes en een groene frambozen salade.

Voor het hoofdgerecht had ik een prime rib gekozen. Die was zo groot dat ik zelfs van mijn stoel rolde.

En hij was lekker man. Om te zuigen mmm mm. Het is niet helemaal op gegaan. Onmogelijk, ik ben geen Fred Flinstone.

Het toetje was een cake pudding met vanille ijs. Ook erg lekker…

Na het eten namen we afscheid van onze tafelgenoten en klommen vroeg ons bedje in. Zeelucht maakt slaperig.

Morgen komen we aan op Grand Cayman en dan staat ons weer avontuur te wachten, dit keer met schildpadden.

Het schip: